Begrip uit de arbeidsdeskundige praktijk — kort en feitelijk uitgelegd.
Home • Begrippenbank • Situatieve arbeidsongeschiktheid
Situatieve arbeidsongeschiktheid
De situatie waarin een werknemer niet ziek is, maar zijn werk door de omstandigheden redelijkerwijs niet van hem kan worden gevergd. De loonaanspraak loopt dan via een andere weg dan bij ziekte.
In gewone taal
Soms kan iemand het werk niet doen zonder dat er van ziekte sprake is: de situatie op het werk is zo geworden dat terugkeer redelijkerwijs niet kan worden verlangd. Dat wordt situatieve arbeidsongeschiktheid genoemd. Het is geen medisch maar een arbeidsrechtelijk begrip.
De Hoge Raad heeft in 2008 de maatstaf gegeven (ECLI:NL:HR:2008:BC7669). De werknemer moet feiten en omstandigheden aandragen waaruit blijkt dat de arbeidsomstandigheden zodanig waren dat werken redelijkerwijs niet van hem kon worden gevergd, en de oorzaak moet in redelijkheid voor rekening van de werkgever komen. Bovendien moet de werknemer meewerken aan pogingen om die oorzaak weg te nemen.
Waarom het ertoe doet
De vraag komt bijna altijd op bij een conflict, en het antwoord bepaalt of er loon moet worden betaald en langs welke weg. Verwarring met ziekte leidt tot een verkeerd spoor: een poortwachtertraject voor iemand die niet ziek is, of een loonstop voor iemand die terecht thuis zit.
De beoordeling is sterk afhankelijk van de feiten in het dossier. Laat u bij twijfel juridisch adviseren; dit is geen begrip dat zich in het algemeen laat beantwoorden.
Wat u er in de praktijk mee doet
- Laat de bedrijfsarts eerst vaststellen of er medisch gezien beperkingen zijn.
- Leg vast wat er is gedaan om de oorzaak weg te nemen; dat is voor beide partijen relevant.
- Kies bewust tussen het ziektespoor en het conflictspoor, en meng ze niet.