Begrip uit de arbeidsdeskundige praktijk — kort en feitelijk uitgelegd.
Home • Begrippenbank • Urenbeperking
Urenbeperking
Een door de arts vastgestelde begrenzing van het aantal uren dat iemand per dag of per week kan werken, los van de aard van het werk.
In gewone taal
Soms is niet het soort werk het probleem, maar de hoeveelheid. Iemand kan het werk prima doen, maar niet acht uur achter elkaar of niet vijf dagen per week. Die grens legt de arts vast in de rubriek werktijden van de Functionele Mogelijkhedenlijst, in twee aparte punten: uren per dag en uren per week.
De varianten lopen van normaal, via licht beperkt en beperkt, tot zeer beperkt. Een urenbeperking staat los van de andere rubrieken: iemand kan volledig belastbaar zijn voor tillen en toch maar twintig uur per week aankunnen.
Waarom het ertoe doet
Een urenbeperking werkt rechtstreeks door in de schatting. Functies die in voltijd worden uitgeoefend, vallen af of leveren minder loon op, waardoor het arbeidsongeschiktheidspercentage stijgt.
In de re-integratie is het de reden dat opbouwschema’s ergens stoppen. Een schema dat naar veertig uur toewerkt terwijl er een beperking van twintig uur ligt, is medisch niet houdbaar.
Wat u er in de praktijk mee doet
- Vraag altijd naar uren per dag én uren per week; die twee kunnen verschillen.
- Bouw op tot de grens en niet daaroverheen; laat de arts de grens bewaken.
- Reken door wat de beperking betekent voor de loonwaarde en voor de schatting.